Het legaliseren van drugs, waarom wel of niet?

Legaliseren van drugs, waarom wel of niet?

drugs legaliseren

Het wel of niet legaliseren van drugs lijkt een oneindig debat wat maar door en door gaat hier in Nederland. En eigenlijk hebben we zelfs nu met het gedoogbeleid geen echte oplossing voor softdrugs of middelen die op Opiumlijst II staan. En we hebben al helemaal geen oplossing voor handen voor middelen die op de Opiumlijst I staan.

Om zelf een mening te kunnen vormen over wel of niet legaliseren van drugs moet je de nodige informatie hebben. Laat we eerst eens kijken naar de argumenten die in de discussie over het legaliseren van drugs gebruikt worden.

In dit debat over het wel of niet legaliseren van drugs zijn er veel argumenten, zowel voor als tegen. Wij zullen naar beiden een kijkje nemen, om te beginnen met de argumenten tegen de legalisering van drugs.

Gevaren voor de gezondheid

Waarschijnlijk het grootste en overduidelijkste argumenten die men  altijd aanvoert tegen de legalisering van drugs is het nadelige effect op de gezondheid. Het algemene gebruik zal stijgen, ook omdat het lijkt als of softdrugs niet slecht voor je zijn.  De overheid keurt het immers goed. Vooral wanneer het volledig legaal is zullen kinderen en jongeren gemakkelijker en vaker met softdrugs in aanraking kunnen komen.  Echter later meer hierover wanneer we over het de gezondheidseffecten gaan hebben.

 “Stepping Stone Theorie”

Ook wordt er gevreesd dat als je bijvoorbeeld softdrugs gaat legaliseren, het vaak niet bij het gebruik van softdrugs zal blijven. Als jongeren eenmaal in aanraking komen met softdrugs zullen ze sneller overstappen op harddrugs. Afhankelijk van het soort harddrugs kunnen die soms veel schadelijker en verslavender zijn. Dit is natuurlijk iets wat we het liefst voorkomen.

Echter de stepping stone theorie is meerdere malen onderzocht en er is nooit bewijs voor gevonden. Juist als bijvoorbeeld softdrugs illegaal zijn, komen gebruikers makkelijker in contact met drugsdealers die ook ‘hardere’ drugs dealen. Waardoor de ‘stepping stone’ theorie juist wel bewaarheid zou kunnen worden.

Drugsgebruik simpelweg fout

Ook is er natuurlijk nog de mening dat drugsgebruik simpelweg fout is en dat het onze maatschappij langzaam aan de verdoemenis in zal helpen. Mensen zullen verslaafd raken, hun school niet meer afmaken en alles loopt verkeerd af. Hier zie je sterk het oordeel van een samenleving waarbij de legale harddrug alcohol mag, want dat kennen we. Dat accepteren we, alleen iets anders….nou nee.

Afspraken met andere landen

Iets waar mensen niet zo snel aan denken, is de afspraken die wij met andere landen en de VN hebben. Wij kunnen niet zomaar als enige softdrugs legaliseren. Het zou onze verhoudingen met andere landen onder spanning kunnen zetten. En daar zit de overheid niet bepaald op te wachten. Echter in veel staten van de Verenigde Staten zijn ze al verder met de legalisering van softdrugs (hasj, marihuana) dan in Nederland. Daar is de aanvoer van softdrugs al gereguleerd. Terwijl hier de ‘achterkant’ nog steeds niet geregeld is.

In mei 2016 brachten juristen Piet Hein van Kempen en Masha Fedorova van de Radboud Universiteit Nijmegen echter een rapport uit waarin staat dat legalisering wél mogelijk is volgens internationaal recht.

Volgens hen kunnen mensenrechtenverdragen overheden zelfs verplichten om gereguleerde cannabisteelt en -handel toe te staan wanneer dit de mensenrechten beter beschermt dan een verbod op drugs. Het Nederlandse kabinet hield zich tot nu toe altijd vast aan de bewering dat experimenten met gereguleerde wietteelt volgens internationale verdragen niet mogelijk waren

Meer drugstoeristen

Als laatste zal bij het legaliseren van drugs de toeristenstroom naar Nederland speciaal voor softdrugs dan nog meer toenemen, en hier zitten we misschien niet op te wachten. Ze zouden hier zogezegd veel overlast kunnen veroorzaken. Veel mensen willen zich liever ook niet legitimeren bij het kopen van (soft)drugs doordat de samenleving nog steeds neerkijkt op mensen die drugs gebruiken.

drugstoeristen in Nederland

Men zou dit kunnen voorkomen door gebruik te maken van een ingezetenen criterium. Alleen ingezeten van Nederland zouden bij legale drugs mogen kopen. Hier zit wel 1 maar aan. Europese regelgeving (vrij verkeer van goederen en personen) zou kunnen zeggen, dat je ook buitenlanders moet toelaten tot wat je in je eigen land legaal kan verkopen. Tja….daar zou je een proefproces over kunnen voeren bij het Europese Hof. Zo hoeven we buitenlanders die high willen worden niet te discrimineren.

Tevens heeft het internet natuurlijk geen grenzen, dus dat maakt het organiseren van dat soort beperkingen extra ingewikkeld.

De argumenten voor het legaliseren van (soft)drugs

Naast deze tegenargumenten zijn er ook nog een behoorlijk aantal argumenten voor de legalisering van (soft)drugs.

Vermindering criminaliteit

Om te beginnen met het verminderen van de criminaliteit rondom het handelen in softdrugs, het hoeft niet meer illegaal in de onderwereld te gebeuren en dus kun je er ook veel beter op controleren dat alles veilig verloopt.

3MMC 1 gram

Besparen op wethandhaving of betere wethandhaving

Bovendien is de huidige wetshandhaving die komt kijken bij het verbod op (soft)drugs erg duur, en kunnen we daar dus mooi op besparen. Sommige cijfers geven zelfs aan dat 50 % van de criminaliteit houdt verband met drugs.

Nu als je de mensen die daar hun salaris mee verdienen gerust wil stellen, kunnen ze ook meer aandacht geven aan de resterende 50 % van de criminaliteit. Dus dan kunnen ze meer aandacht geven aan zaken als oude omaatjes oplichten en verkrachtingen bijvoorbeeld. Met andere woorden, we krijgen dan betere wetshandhaving. Iets waar behalve de criminelen toch niemand tegen kan zijn….?

Beste ‘Pluk Ze” Wetgeving

Ook wordt er zoveel geld verdiend aan drugs door de onderwereld dat je ziet dat ze overal in de wereld er ook invloed in de bovenwereld mee kopen. En dat is echt niet alleen Desi Bouterse in Suriname of zo.

De beste manier om geld van criminelen af te kunnen pakken is altijd nog als je drugs gaat legaliseren. De markt valt dan weg. Bijna geen enkele consument zal nog willen kopen bij een crimineel als ze betere en veilige producten via ‘veilige dealers’ gereguleerd door de overheid kunnen kopen.

De overheid kan geld verdienen

bij legaliseren van drugs kan je belasting gaan heffen op drugs

Behalve dat je kunt besparen op de wetshandhaving kun je met het legaliseren van drugs geld verdienen door accijns op (soft)drugs te zetten. Zo profiteert iedereen mee van de mensen die drugs willen gebruiken in plaats van dat ze eronder moeten lijden.

Dit geld kan dan weer gebruikt worden voor kwaliteitscontrole of om voorlichting te geven over de risico’s van softdrugs op bijvoorbeeld middelbare scholen. Ook kun je verslaving gaan voorkomen door bijvoorbeeld het beste drugsbeleid zoals het in IJsland wordt uitgevoerd. Echter zoiets kost misschien 200 miljoen. Er blijft dan genoeg over. Een schatting van de totale drugsmarkt alleen in Nederland is 40 miljard!

Alleen de BTW daarover is al 8 miljard. Dan nog de belastingen over de verdiensten, zeg nog eens 15 miljard. Er is berekend dat alleen het legaliseren van de achterkant wat betreft softdrugs al 1,5 miljard oplevert.

Alle tekorten in de zorg kunnen met het legaliseren van drugs opgelost worden. Nederland kan heus wel met 22 miljard per jaar, versneld klimaatneutraal gemaakt worden. Daardoor kunnen ze in Groningen dan verder zonder aardbevingen leven.

Kijk de keuze of je huis instort of dat iemand die je niet kent legaal drugs mag gebruiken? Ik meen dat we dan wel voor de legalisering van drugs de handen op elkaar krijgen.

Betere gezondheid en minder doden

Bovendien zal de kwaliteit van (soft})drugs verbeteren, omdat softdrugs gewoon in de coffeeshops gehaald kunnen worden waar goed op de kwaliteit gecontroleerd wordt. Slechte kwaliteit drugs leidt al snel tot ziekte, en het is dus beter wanneer dit van de markt verdwijnt. Zeker 25 % van de ongevallen en complicaties met drugs.

Als we drugs legaliseren zullen de criminelen verdwijnen en daarmee de noodzaak om elkaar naar het leven te staan. Dat levert in Nederland al zo’n 40 doden (waarvan gemiddeld 2 onschuldige omstanders) per jaar minder op.

Recht op zelfbeschikking over je eigen lichaam

Nu het is best moeilijk voor de regering om iets te zeggen over iemands lichaam. Verplicht afvallen of verplicht stoppen met roken is niet iets wat een regering kan opleggen. Vrij verkrijgbaar overal, lekkere gevulde koeken of van die fijne roze koeken. Of een lekkere Mars of Snickers of iets dergelijks. Echter als je daar te veel van neemt, ga je ook dood. En suiker is ook echt zwaar verslavend.

 

Hetzelfde geldt voor roken en alcohol, die middelen mag je allemaal in onbeperkte hoeveelheden tot je nemen.

Maar als we ineens over drugs praten, dan is het volledig terecht om drugs illegaal te maken.

Aantal gebruikers neemt niet toe door legaliseren van drugs

Bovendien zeggen de voorstanders dat het aantal gebruikers zeker niet toe zal nemen door het legaliseren van softdrugs. Iets wat verboden is trekt vaak ook gebruikers aan. Bovendien is het al het geval dat Nederland een relatief lage hoeveelheid drugsverslaafden heeft. Men zag ook dat Nederland minder drugsverslaafden kende als bijvoorbeeld de Verenigde Staten waar drugs verboden waren. Ik zeg met nadruk waren, want in veel staten zijn ze in de Verenigde Staten nu veel verder dan in Nederland met softdrugs. Gewoon legaal verkrijgbaar, zonder enig medisch attest of iets.

Drugs legaliseren vanwege persoonlijke vrijheid van het individu

Geschiedenis leert dat verbieden van drugs toch niet helpt

Het enige wat de geschiedenis ons leert is dat verbieden van drugs niet helpt. De  vraag naar drugs blijft bestaan en mensen zullen altijd een manier vinden om drugs tot zich te nemen.

Het enige wat verbieden doet is de prijs omhoog drijven. Hoe strenger de sancties of succesvoller de bestrijding, hoe hoger de prijzen. Wat volgens de economische wetten ervoor zorgt dat er meer aanbieders tot de markt zullen toetreden. Ook in Filipijnen waar mensen zo ongeveer op straat worden neergeschoten als dealer, zie je dat je binnen een half uur een grammetje coke kan scoren.ALD 52

Er zijn al legale drugs en illegale drugs beschikbaar

Drugs zijn altijd gewoon beschikbaar. Er zijn legale stoffen zoals alcohol of softdrugs. Daarbij zijn er ook research chemicals en nieuwe psychoactieve stoffen of zelfs gewoon illegale drugs…Toch neemt niet iedereen de hele dag drugs tot zich. Iedereen die wil kan aan drugs komen, verbod of niet. En toch draait de samenleving gewoon verder. Bijvoorbeeld in onze winkel kun je research chemicals bestellen. Nu die zijn niet voor consumptie geschikt, alleen niemand controleert jou wat jij ermee gaat doen.

Ga hier naar onze research chemicals winkel

Verkooppunt kunnen aan regels worden onderworpen

Bij het legaliseren van drugs kun je de legale verkooppunten aan regels onderwerpen. Bijvoorbeeld gebruikers dienen ouder dan 18 jaar te zijn, je dient iedereen voorlichting te geven, en iedereen dient bijvoorbeeld een soort ´drugsschool´ en zelfs een EHBO cursus met goed gevolg afgelegd hebben anders krijgt hij of zij de drugs niet mee. Daarbij krijg je ook bijvoorbeeld bij XTC maximaal 4 keer per jaar een pil mee van een bepaald aantal milligram.

controle op drugs mogelijk bij legaliseren van drugsDus je kunt als overheid veel meer reguleren bij legaliseren van drugs als bij het verbieden van drugs. Daardoor heb je veel meer controle dan in vergelijking tot bij criminelen. Zo kun je levens reden.

Goede argumenten voor het legaliseren van drugs

Voor het legaliseren van drugs zie je veel goede en kwalitatieve argumenten. Bij de tegenstanders van het legaliseren van drugs zie je meer emotie en ‘drugs zijn gewoon slecht’ argumenten. Ook worden er uitspraken gedaan, zonder enige goede cijfermatige onderbouwing. Ook zie je bij sommige tegenstanders dat ze als niet tegen waren ze geen werk meer zouden hebben.

Dat is ook de reden dat er zo’n complex en doorgaand debat is over het legaliseren van drugs. Een debat wat tot nu toe ons land geen steek verder heeft gebracht. Politieke partijen branden zich niet graag aan het legaliseren van drugs. Het is een complexe boodschap om van `Drugs zijn slecht en gevaarlijk en moeten we verbieden` naar `drugs zijn slecht en gevaarlijk alleen verbieden is een optie die proefondervindelijk niet werkt, dus laten we wat anders gaan doen wat ook nog eens geld oplevert en voor minder doden zal zorgen.

Maar we gaan nu verder door over de gezondheidseffecten die softdrugsgebruik met zich meebrengt. Er wordt vaak alleen maar of halleluja geroepen over softdrugs, of er wordt heel negatief op neergekeken. Nu laten we eens zien wat een drug die gedoogd wordt dan voor BEWEZEN gezondheidseffecten heeft. Is het terecht dat ‘de ganja’ sinds 1977 gedoogd is?

De gezondheidseffecten van softdrugs

Wanneer je denkt aan de gezondheidseffecten van drugs zal niet snel denken aan een helende werking, maar meer aan een aantasting op de gezondheid. Maar softdrugs kunnen ook wel degelijk een positieve werking op de gezondheid hebben.

De positieve gezondheidseffecten van softdrugs

Cannabis kan wel degelijk als geneesmiddel gebruikt worden, zo wordt het dan ook al eeuwen gebruikt. Het is pas recent dat het puur als een genotmiddel wordt gezien. Bepaalde stoffen in cannabis bevatten kanker helende eigenschappen en het werkt goed tegen vrijwel alle soorten pijn.

Vooral personen met chronische pijn kunnen hier baat bij hebben. De eetlust opwekkende werking van cannabis (de zogenaamde vreetkick) kan ook gebruikt worden bij zieke mensen die misselijk zijn en weinig zin in eten hebben.

Cannabis levert daarbij geen enkel acuut gevaar voor de gezondheid op. Een overdosis cannabis? Komt niet voor. Lichamelijke verslaving aan cannabis? Komt niet voor.

Het schijnt te zijn dat er nog veel meer gezondheidsvoordelen een cannabis kleven en onderzoek zal dit dan in de aankomende jaren moeten gaan aantonen

De negatieve gezondheidseffecten

Het gebruiken van cannabis maakt je in het moment van gebruik natuurlijk minder alert en je reactievermogen vermindert, wat gevaarlijk kan zijn als je bijvoorbeeld op straat loopt.

Ook kan langdurig cannabisgebruik het algemene concentratie- en reactievermogen verminderen en kan als je er gevoelig voor bent tot een psychose leiden. Bij het roken van cannabis heb je een sterk verhoogd risico op longkanker, slokdarm en keelkanker,  zelfs nog meer dan bij gewoon roken van tabak.

Ook kan je dan wel niet lichamelijk verslaafd raken aan cannabis, je kunt zeker geestelijk verslaafd zijn aan cannabis en daardoor bijvoorbeeld je opleiding of je baan verpesten.

De toekomst is aan de research chemicals?

De toekomst is aan de designerdrugs want men stelt dat de zoektocht naar de roes onvermijdelijk is en niet te stoppen. Roesmiddelen zullen nooit verdwijnen. Maar of legalisering van drugs daarop het logisch vervolg is, mag terecht worden betwijfeld. De bekende pharmapsycholoog Ronald Siegel wijst er op dat de stoffen waar het om gaat – zoals heroïne en cocaïne – niet ‘perfect’ zijn en dat we ‘onze handen al vol’ hebben aan alcohol en tabak.

Of gebruikers in het Westen overreed moeten worden om dan maar cocabladeren te kauwen in plaats van de geëxtraheerde en pure chemicaliën zou misschien wel een gezondere oplossing zijn, maar niet erg praktisch en het spreekt de gebruikers niet zo aan.

 

 

Waar zouden roesmiddelen aan moeten voldoen?

Idealiter voldoen roesmiddelen aan de voorwaarden dat ze goed smaken en het welzijn van lichaam en geest bevorderen. Verder moeten ze in de cultuur een duidelijke, vertrouwde plaats hebben ingenomen. Terwijl we alcohol (sterke drank) en tabak na enkele eeuwen als volstrekt vanzelfsprekend in onze cultuur hebben geïncorporeerd staan we wantrouwig tegenover nieuwe, – we willen dat die aan strenge tests worden onderworpen en dan nog zullen deze ‘drugs’ een lange weg te gaan hebben voordat ze als een genotsmiddel een vergelijkbare status als bijvoorbeeld alcohol, tabak of koffie en thee hebben veroverd. Als alternatieve en onschadelijke middelen niet op dit moment voorhanden zijn, waarom – zo vraagt Siegel zich af – kunnen we er niet voor zorgen dat ze er wel komen?

Het probleem is niet het probleem van verslaving

Het hoofdprobleem van het gebruik van roesmiddelen is volgens Siegel, die daarmee de conclusies van vele sociaal-wetenschappelijke onderzoekers ondersteunt, niet zozeer het probleem van verslaving. Gecontroleerd gebruik is mogelijk en je kunt het versterken. Zeker het gebruik binnen reguliere sociale verbanden vertoont eerder het kenmerk van matigheid dan van onmatigheid. Toch werkt het versterken van veilig gebruik door de bank genomen niet. Onze meest populaire drugs kunnen, meent Siegel, niet echt als veilig worden gezien c.q. worden gebruikt.

Belangrijkste uitdaging is veilige drugs ontwerpen

Het is dus daarom de uitdaging van de eenentwintigste eeuw om veilige drugs te ontwerpen, die voldoen aan de roesbehoeften van de gebruikers, maar die geen verslavend gedrag opwekken en een ingebouwde ‘rem’ op excessief gebruik insluiten. Bij de huidige bekende harddrugs – inclusief alcohol en tabak – blijven aanzienlijke risico’s bestaan, ook al weten veel mensen hoe ze hun gebruik in de hand kunnen houden. Medicijnen hebben weliswaar ook veel bijwerkingen maar dat is moreel aanvaardbaar.

In de morele onaanvaardbaarheid van de bijeffecten van drugs ziet Siegel de kern van het probleem voor het legaliseren van drugs. Zolang onze cultuur het gebruik van illegale roesmiddelen, die geen medisch doel dienen, moreel verwerpt, en zelfs ambivalent staat tegenover het gebruik van legale middelen, zit deze opgezadeld met een onoplosbaar probleem omdat het verlangen naar dit soort middelen niet verdwijnt.

Drugs helpen mensen met aanpassen….

Siegel duidt roesmiddelen aan als adaptogenen, stoffen die mensen helpen zich aan hun fysieke en sociale omgeving aan te passen. Adaptogenen zijn bijvoorbeeld de al in het lichaam aanwezige stoffen waarmee mensen hun biologische en psychische realiteit (kunnen) beïnvloeden, al naar gelang de eisen die zij zichzelf stellen of die hun omgeving aan hen oplegt. Ze zorgen normaal gesproken voor een dynamisch evenwicht. Als mensen deze stoffen ook buiten hun lichaam opsporen is dat in beginsel functioneel voor dit zoeken naar evenwicht, zoals een positieve verandering van de stemming

Drugs zijn the Fourth Drive

Siegel beschrijft het hartstochtelijke verlangen naar roesmiddelen als een symptoom van ‘the fourth drive’ (naast seks, honger en dorst) en het dient zijns inziens een legitiem ‘medisch’ doel. Om de ‘derde weg’ zoals hij die voorstelt te bewandelen, moeten we allereerst de behoefte aan de roes aanvaarden en legitimeren, om vervolgens te zoeken naar een veilige manier om deze behoefte te kunnen realiseren. Daarvoor staat ons moderne technologie ter beschikking en er ligt een schone taak voor de farmaceutische industrie. Met behulp hiervan zouden drugs gefabriceerd kunnen worden die een maximaal effect geven tegen een minimaal risico.  De – zoals Siegel het noemt – ‘calvinistische farmacologie’ heeft het verhinderd om de behoeftebevrediging van het lichaam en de geest als een gerechtvaardigd medisch doel te aanvaarden, althans zolang er geen sprake is van een ziekte of stoornis in de klassieke betekenis.

Drugsgebruik als zelfmedicatie

De aanduiding van drugsgebruik als ‘zelfmedicatie’ zoals in de laatste vijftig jaar gemeengoed is geworden wijst erop dat de gebruikers zelf de calvinistische farmacologie al lang terzijde hebben geschoven. Het verlangen naar zelfmedicatie is enorm zodat – als beperkende maatregelen daar geen stokje voor steken – men mag verwachten dat in de toekomst een groter aanbod aan middelen en van een veel betere kwaliteit dan heden beschikbaar is via drogisten of apotheken betrokken zal worden. Om controleverlies tegen te gaan moet er, stelt Siegel, gezocht worden naar middelen waarbij de kans op misbruik zo gering mogelijk is. Ze moeten heel veilig zijn – en aan dezelfde criteria onderworpen worden als ons voedsel. Zolang dit soort middelen er nog niet zijn zullen we – in de wetenschap dat de roesbehoefte niet onderdrukt kan worden – ons moeten behelpen met preventie en rehabilitatieprogramma’s voor verslaafden.

Komen de veilige middelen er?

Of de voorgestelde veilige middelen er snel kunnen komen, nog afgezien van de vraag of daarvoor maatschappelijk voldoende steun is, zou nog als redelijk positief ingeschat kunnen worden. Wat in ogenschijnlijk nog vrij primitieve, illegale laboratoria plaatsvindt kan – zou men denken – toch op een veel meer professionele en effectieve manier in legale en goed geoutilleerde laboratoria kunnen plaatsvinden? Daarbij is de kennis en het manipulatievermogen van de moleculaire structuur van (de werkzame en schadelijke delen van) de meest bekende drugs eind twintigste eeuw enorm toegenomen.

Spectaculaire kennistoename over de werking van drugs

Even spectaculair is in de afgelopen twintig jaar de kennistoename van de uiterst complexe werking van drugs op het centrale zenuwstelsel en van bijvoorbeeld de rol van enzymen en de genen in dit proces. Siegel stelt zich een ideaal roesmiddel voor als een stof die positieve, gewenste effecten heeft met een minimum aan giftige bijwerkingen. Het kunnen snelwerkende pillen zijn, vloeistoffen of gassen (inhaleren). De werkingsduur moet duidelijk afgebakend zijn en er moet een mechanisme ingebouwd zijn dat ervoor zorgt dat het bij excessief gebruik tegen gaat staan opdat een overdosis minder waarschijnlijk is. Ze moeten zó snel werken dat ze gevaarlijker lijken dan ze in werkelijkheid zijn.

Een opleiding in drugs?

opleiding in drugs

Ook zou een stukje opleiding van mensen die drugs willen gebruiken – een soort drugsrijbewijs, inclusief EHBO cursus – een oplossing voor het verantwoordelijk legaliseren van drugs kunnen zijn. Mensen kunnen alleen als ze dat drugsrijbewijs hebben dan legale drugs kopen.

Toekomst aan de research chemicals

De toekomst voor het legaliseren van drugs is wat Siegel betreft dus aan de research chemicals en de designerdrugs, en dan inderdaad in een geheel legale context. Wat heden illegale ontwerpers al kunnen – specifieke drugseffecten met elkaar combineren tot precies dát gevoel en gedrag dat in de mode is – kunnen toekomstige ‘architecten’ van psychoactieve moleculen zeker.

Het meest veelbelovend voor het verantwoordelijker legaliseren van drugs lijken de research chemicals die als het ware gebaseerd zijn op hetzelfde principe van de 2-componenten lijm. Bij die lijm moet je de componenten mengen en dan pas ontstaat er een soortement van lijm. Nu zou je een soort 2 componenten drugs kunnen ontwerpen.

Je ontwerpt telkens de drug zelf, en het antiserum ervoor. Bij Opiaten kan je bijvoorbeeld Narcan (Naloxone) geven. Met dit medicijn zijn al heel wat levens van een wisse overdosisdood gered. Je hebt eigenlijk iets nodig wat heel sterk de drug verwijdert van de receptors in je hersenen zodat je gelijk weer aan de slag kunt. Eigenlijk helemaal van nu. Je bent van het padje af op het moment dat je het wilt, en als je het niet meer wilt…hupsakee je bent weer broodnuchter. Of physostigmine bij GHB, alleen dat heeft weer allerlei vervelende bijwerkingen. Nu de industrie kan best iets ontwerpen, als de wil ervoor is.

Ook kun je denken aan dat drugsgebruikers hun eigen bloed aftappen en opslaan (nuchter afgenomen) en dat bloed via een eigen apparaat thuis weer teruggeven aan zichzelf. Je zou ook aan een dialyse apparaat kunnen denken.

Laveloos, en na een uurtje weer nuchter?

Met andere woorden, je drinkt je helemaal laveloos. Je gaat even een uurtje aan een bloedinfuus liggen en al je bloed is gezuiverd van alcohol. Het vuile bloed kan eventueel ook gezuiverd worden van ethanol (alcohol) en later weer teruggegeven worden. Al is het natuurlijk makkelijker als het via een pil kan. Al zouden die aftap – en dialyseapparaten natuurlijk in een wereld van nu erg makkelijk en handzaam kunnen zijn. De meeste apparaten worden nu volgens mij nodeloos moeilijk en ingewikkeld gehouden om mensen in de zorg van een inkomen te voorzien.

Je zou ook drugs juist kunnen versterken met bepaalde middelen. Bijvoorbeeld wil je juist langer dronken zijn dan is Fomipizole een goede keus.

De 4e drift veilig bevredigen  

Het bevredigen van de vierde drift kan zo in de loop van de eenentwintigste eeuw in meer geavanceerde banen geleid worden. Als we XTC (ecstasy) als voorbeeld zouden nemen voor wat Siegel bedoeld slaan we de plank echter goed mis. Bij het populaire XTC en varianten daarop is de jaren terug beweerde onschuldigheid twijfelachtig gebleken – onderzoekers wijzen op de kans op duurzame beschadiging van de hersenen.

Recent berichtten onderzoekers dat op basis van dierexperimenteel onderzoek de kans reëel is dat XTC in de menselijke hersenen het serotonerge systeem aantast en neuronale schade aanricht die pas op langere termijn zichtbaar wordt. Vervolgonderzoek zou al uitgewezen hebben dat de kans dat chronisch XTC-gebruik ook bij de mens neuronale schade teweegbrengt zeer aannemelijk is. Een positief gegeven is dat chronisch XTC-gebruik niet voor de hand ligt omdat de aardigheid er voor veel gebruikers na verloop van tijd wel af is.

XTC is niet zo goed als het lijkt

Verder veroorzaakt XTC moeheid en een katerachtig gevoel en is de kwaliteit van het middel vaak onder de maat. De massale behoefte aan XTC van de afgelopen jaren gekoppeld aan de in potentie aanzienlijke risico’s van de daarin opgenomen werkzame stof (MDMA) onderstrepen het belang om te stimuleren dat gezocht wordt naar veilige alternatieven. Er is al een goede stap gemaakt met het ontwikkelen van 6APB. Het enige is nu nog alleen dat 6APB onbekend is en niet voor consumptie geschikt is. Er moet nog meer onderzoek gedaan worden. Gelukkig mag dat nog wel. Wil je ook 6APB gaan onderzoeken? Klik hieronder op de link.

 

Eerst beschikbaar stellen van drugs, daarna legaliseren?

Voor middelen zoals heroïne die weinig of geen duurzame neurofysiologische schade berokkenen, maar wel grote kans geven op afhankelijkheid, is de weg van de medische beschikbaarstelling van de drugs wellicht een belangrijke tussenstap. Pas na verloop van tijd zou dan besloten kunnen worden de drug te laten ‘afzakken’ tot de status van genotsmiddel als blijkt dat de vraag naar dit ‘medicijn’ toch beperkt blijkt te zijn.

De huidige experimenten met de verstrekking van heroïne aan ‘hopeloze’ gevallen zijn mogelijk een voorbode van verdergaande ‘medische’ consumptie.? Het blijft al met al ook belangrijk de fixatie op het middel enigszins te relativeren omdat – zoals onderzoeker P. Cohen stelt – het de gebruikers niet zozeer om de stof maar om de daarmee verbonden levensstijl gaat, bijvoorbeeld het uitgaansleven.

Bij legalisering van drugs verdwijnt deel van de spanning?

Hieraan kan worden toegevoegd dat legalisering van drugs een negatieve uitwerking kan hebben op specifieke subculturen van gebruikers en verstorend uitpakken op aan de illegaliteit van bepaalde middelen gebonden betekenisstructuren. Het verlangen naar de spanning en sensatie van de voorbereidingen en de afwijkende context van het gebruik bestaan niet of nauwelijks in een genormaliseerde en gereguleerde (door de overheid volledig gecontroleerde en gevolgde) setting.

Voor veel gebruikers van illegale drugs is het gebruik een uiting van ultieme privacy. Legalisering vormt daar impliciet een ‘inbreuk’ op. Het kan zo zijn dat de overheid door legalisering de vermindering van criminaliteit en gezondheidsschade wil nastreven. Echter voor veel gebruikers compenseert de legale status niet het gemis aan de mogelijkheid om zich opzettelijk afwijkend te gedragen c.q. zich een aparte relatie met de samenleving aan te meten.

Samenvatting Legaliseren Van Drugs

We hebben veel gelezen over (soft)drugs en kennen nu het meeste van het debat over de legalisering van (soft)drugs. Zoals je nu waarschijnlijk wel ziet zijn er behoorlijk veel kwalitatieve argumenten van beide kanten en is het hierdoor een zeer complex debat.

Gelukkig is er op dit moment wel een zeer kleine meerderheid voor het legaliseren van de achterkant (aanvoer) van softdrugs via door de staat verkozen vergunninghouders.

vera Bergkamp

Met het initiatief wetsvoorstel van Vera Bergkamp (D66 – 12 zetels) gaat de regulering van de wietteelt nog voor de verkiezingen een stemming krijgen in de 2e kamer….het plan krijgt verder nog steun van de PvdA (35), GroenLinks (4), SP (15), Partij voor de Dieren (2), 50Plus (1), Klein (1), Houwers (1) en de fractie Kuzu-Öztürk (2), Monasch en VNL (2).  Totaal is dat 77 zetels. VVD (40), PVV (12), CDA (13), ChristenUnie (5) en SGP (3) zijn tegen. Dat zijn 73 zetels.

Bij een gelijk aantal zetels beslist de kamervoorzitter. Op dit moment is de kamervoorzitter mevrouw Arib van de PvdA. Het voorstel zal in de Tweede Kamer dus waarschijnlijk met de kleinst mogelijke meerderheid worden aangenomen. Laten we hopen dat alle leden van de Tweede Kamer hun verantwoordelijkheid ook nemen en niet in slaap vallen in de trein of zo. Ja, ja je kan lachen maar het gebeurt. Hierdoor werden echt sommige belangrijke wetten juist niet of wel aangenomen.

Cannabis een sluipmoordenaar?

Mevrouw Van Toorenburg (CDA) noemt cannabis zelfs een “sluipmoordenaar”. Wellicht weet zij niet dat er nog nooit iemand door softdrugs is overleden? Zij wil in ieder geval met ouders blijven strijden tegen “deze troep” en zou coffeeshops het liefst sluiten. Op 14 februari 2017 is dit voorstel (weer een stap in het verder legaliseren van drugs) van Vera in de kamer behandeld.

Hoe de behandeling ging zetten we hier op de website neer. Het is wel een hoop tekst (+ 40.000 woorden) wat als je echt interesse hebt kan lezen als je op de komende link klikt. In de behandeling van de Wet gesloten Coffeeshopketen van 14 februari 2017 zie je al voors – en tegens nog een keer voorbij komen. Ook kun je alle ingediende moties over deze wet nog eens hier nalezen.

Wat wel even leuk is te zien hoe de tegenstanders de initiatiefwet proberen te frustreren. Voor deze wet is tijd namelijk heel belangrijk want na de kamerverkiezingen van 15 maart 2017 kunnen de kaarten qua meerderheid natuurlijk heel anders liggen.

Lees en zie hoe smerig de politieke spelletjes in de 2e kamer zijn, terwijl er gewoon levens in de waagschaal liggen….

Wet gesloten coffeeshopketen

Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:

– het Voorstel van wet van het lid Bergkamp tot wijziging van de Opiumwet teneinde de teelt en verkoop van hennep en hasjiesj via een gesloten coffeeshopketen te gedogen (Wet gesloten coffeeshopketen) (34165).

(Zie vergadering van 1 februari 2017.)

De voorzitter:

Ik heet de initiatiefneemster en haar ondersteuning van harte welkom. Tevens heet ik uiteraard de minister van Veiligheid en Justitie en de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van harte welkom. Zij zullen in de behandeling van dit initiatiefwetsvoorstel optreden als adviseur van de Kamer. De eerste termijn van de zijde van de Kamer vond plaats op 1 februari jongstleden. Vandaag zijn aan de orde het antwoord in eerste termijn en de gehele tweede termijn.

Ik heet ook mevrouw Berndsen van harte welkom. Zij is hier op speciale uitnodiging aanwezig als gast van de Voorzitter, vanwege haar nauwe betrokkenheid bij dit initiatiefwetsvoorstel. Bovendien is zij een oud-collega van ons, dus daarom vinden wij het helemaal leuk dat zij in ons midden is.

Voordat ik het woord geef aan mevrouw Bergkamp, geef ik eerst het woord aan mevrouw Van Toorenburg.

Mevrouw Van Toorenburg (CDA):

Voorzitter. Het spijt me een ordevoorstel te moeten doen alvorens wij aan de verdere behandeling van dit wetsvoorstel toekomen. Wij hebben al heel vaak gevraagd om een advies van het Openbaar Ministerie, met name, en van de politie. Pas vanmiddag hebben wij die gekregen en deze adviezen zijn zeer negatief. Het zijn zeer kritische adviezen over het voorliggende initiatiefwetsvoorstel op allerlei punten waarover wij geen debat hebben kunnen voeren, niet in de eerste termijn en ook niet in de schriftelijke ronde. Helaas wil ik dus verzoeken om de behandeling te schorsen en terug te verwijzen om een nieuwe schriftelijke ronde te houden op basis van het vrij ingrijpende advies van het Openbaar Ministerie. Het spijt me dit te moeten vragen.

De voorzitter:

Dit is een punt van orde. Zoals te doen gebruikelijk, vraag ik de leden of zij dit punt van orde steunen of niet.

De heer Segers (ChristenUnie):

Ik verbaas me erover dat het advies lang bij het ministerie lag en dat we het nu pas krijgen. Het is inderdaad zeer kritisch en roept veel vragen op, dus steun voor het voorstel van collega Van Toorenburg.

De heer Van Nispen (SP):

Het feit dat het advies bij het ministerie lag, kunnen we de initiatiefnemer moeilijk verwijten. Dat ten eerste. Het is genuanceerd kritisch. Het is inderdaad niet onverdeeld positief, maar alle punten erin hebben wel degelijk een rol gespeeld in de schriftelijke voorbereiding, die uitgebreid te noemen is, en al die punten zijn ook in de eerste termijn aan de orde gekomen. Er staan geen compleet nieuwe feiten in die stukken waar we niet toch vragen over hebben gesteld. Sterker nog, we hebben op al die punten juist wel vragen gesteld. Ik denk dat al die punten uitstekend aan de orde kunnen komen in onze vragen aan de indiener. De vraag waarom het nu aan de Kamer is gestuurd, kan misschien ter sprake komen bij het advies dat we vanavond van de regering mogen ontvangen. Dus volgens mij moeten we gewoon aan het debat gaan beginnen.

De voorzitter:

Geen steun voor het voorstel.

Mevrouw Volp (PvdA):

Geen steun voor het voorstel. Ik ondersteun de motivatie daarvan van de heer Van Nispen. Overigens staat het een bewindspersoon vrij om zelf adviezen op te vragen. Die hoeven niet naar de Kamer gestuurd te worden en hebben met name betrekking op de oordeelsvorming door bewindspersoon zelf.

Mevrouw Van Tongeren (GroenLinks):

Ik vind de vertragingsspelletjes die hier door de notoire tegenstanders van dit voorstel gespeeld worden gewoon niet kies. Dit is een initiatiefwetsvoorstel. We hebben in de procedurevergadering hemel en aarde moeten bewegen voor de behandeling ervan. Nu krijgen we te elfder ure weer een technische poging om die te vertragen. Vertrouw gewoon in de democratie. Laten we het voorstel vandaag behandelen. Ik steun het voorstel dus niet. Ik wil gewoon door met de behandeling.

De voorzitter:

Helder.

De heer Koolmees (D66):
Ik steun het voorstel ook niet. Zoals de heer Van Nispen zegt, zijn alle onderwerpen die in het advies staan behandeld in de schriftelijke ronde en aan de orde geweest in het debat. Daarop kan vandaag prima gereageerd worden door de indienster, dus geen steun voor het voorstel.

De heer Van Oosten (VVD):

Puur voor een ordentelijke wetsbehandeling stel ik er wel prijs op om een korte schriftelijke ronde te hebben over deze twee documenten die van de zijde van het Openbaar Ministerie en de politie zijn gekomen. Dat vind ik van belang, omdat we dat gewoon zijn te doen. Volgens mij hebben we daar niet zo ontzettend veel tijd voor nodig en zou de initiatiefneemster de vragen snel kunnen beantwoorden. Dat heeft zij in het verleden ook gedaan.

De voorzitter:

U steunt het voorstel dus?

De heer Van Oosten (VVD):

Ja, ik zou graag een schriftelijke ronde willen hebben. Daar heb ik eerder ook om gevraagd.

De voorzitter:

Het verzoek was schorsing teneinde een schriftelijke ronde te kunnen houden. Ik moet dat even helder krijgen.

Mevrouw Helder (PVV):

Zelf heb ik geen behoefte aan uitstel, want het standpunt van mijn fractie zal er niet door veranderen. Maar als een collega graag wat tijd wil om de nieuwe punten te verwerken in haar inbreng, dan vind ik dat goed. Ik erken meteen dat ik bij de eerste termijn niet aanwezig ben geweest. Het is ook niet aan de initiatiefneemster te wijten dat we het advies laat hebben gekregen. Maar ik wil ook niet voor het voorstel gaan liggen. Daarom steun ik het voorstel van mevrouw Van Toorenburg dus wél.

De voorzitter:

Mevrouw Helder steunt het voorstel van mevrouw Van Toorenburg. Daarmee is er nog steeds een meerderheid die wil doorgaan met het debat.

Mevrouw Van Toorenburg (CDA):

Nee, voorzitter. Er is een meerderheid om te schorsen. Er zijn namelijk vertegenwoordigers van 70 leden aanwezig die willen schorsen. Vertegenwoordigers van 66 leden zijn tegen schorsen.

De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.

De voorzitter:

Wij moesten hier ook even in duiken om te achterhalen hoe de procedure is. Voor het honoreren van een verzoek om uitstel is een normale meerderheid nodig, dus de helft plus één. Zo’n meerderheid om te schorsen is er op dit moment niet. Dat betekent dat uw ordevoorstel is verworpen, mevrouw Van Toorenburg. Wij gaan met de behandeling beginnen. Ik zal daarom het woord geven aan de initiatiefneemster, mevrouw Bergkamp. Maar eerst wil mevrouw Van Toorenburg nog iets zeggen.

Mevrouw Van Toorenburg (CDA):

Voorzitter, hoewel ik denk dat het anders ligt, respecteer ik dit en moet het maar zo gaan

Ter afsluiting

Ondertussen gaan we nog wel even verder met de discussie over het legaliseren van drugs. En wanneer het gaat om de gezondheidseffecten van het legaliseren van drugs zijn deze ook zowel positief als negatief. Bij de drooglegging in de Verenigde Staten in de jaren 30 (verbod op alcohol) werd er bijvoorbeeld zeker minder levercirrose (een ziekte aan de lever) geconstateerd.

Toch weten we hier eigenlijk nog niet alles van. Voor softdrugs kan voorlichting er juist veel bij helpen. Al wijs je mensen er maar op dat ze beter softdrugs kunnen verdampen dan oproken.

Hopelijk heb jij nu een eigen mening kunnen vormen over het legaliseren van drugs. Zo kun jij je wellicht in het debat over het legaliseren van drugs mengen. Wie weet kom je met nog een geheel nieuw perspectief over het legaliseren van drugs. In ieder geval kan vandaag op 21 februari 2017 een mijlpaal in het legaliseren van drugs in Nederland geslagen worden. Op dit moment kun je hier wel veilig en discreet research chemicals bestellen.

Het WETVOORSTEL IS AANGENOMEN IN DE 2e Kamer!

Vera Bergkamp juicht als de Wet Gesloten Coffeeshopketen aangenomen is in de 2e kamer.

NB: en ja hoor, met 77 zetels tegen 72 zetels is de wietteelt regulering door de 2e kamer gekomen. Nu alleen nog de 1e kamer (waar er geen meerderheid is – 39 zetels van de 75 zetels zijn tegen). Echter het VVD partijcongres stemde met maar liefst 80 % voor een verandering in het huidige beleid ten aanzien van de coffeeshops. Dus wie liggen na de verkiezingen de kaarten in de Eerste Kamer toch weer anders…. Meestal zijn de leden van de Eerste Kamer ook wat pragmatischer. Dus wie weet…

Je kunt in de volgende link meer over de stemming over de Wet gesloten coffeeshopketen lezen,

 

 

 

 

nel 3MMC en 6 APB bestellen